تو بىالتباس طور چون احمد ما را بما ببينى ، و از ما در كوه ننگرى . حوالت به كوه مكر قدم است . اقتدا به « ما زاغَ الْبَصَرُ » « 2 » كن . گوش فرا قول « اسْجُدُوا لِآدَمَ » « 3 » كن . سرّ « وَ لا تَقْرَبا » * « 4 » بشنو . آنگه از آدم حديث گندم كن . آسيابانان ملكوت در آسياء قضا و قدر بگذار . از امر و نهى مترس . خريطهء ارادت از دانهء محبّت پر كن ، و در زمين « وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها » « 6 » بيفشان ، تا « يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ » « 5 » گندم « وَ عَصى آدَمُ » « 7 » از كاه معصيت بباد « رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا » « 9 » پاك گردانى ، آنگه « تُبْتُ إِلَيْكَ » « 8 » بگويى ، چون تو از آن حديث نه آنى . بيت : من دوش به خانهء قلندر بودم * شادان‌تر از آن شاه « 10 » سكندر بودم تا روز به شرط خلوت اندر بودم * بيدار شدم ، چو حلقه بر در بودم 243 فصل ( فى الشطحيّة 18 للحلّاج ) ( 726 ) حسين در شطح گويد كه « من متفرّق بودم ، واحد شدم . قسمت مرا يكى كرد ، و توحيد مرا فرد كرد . »

--> ( 2 ) ما زاغَ . . : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 17 ( 3 ) اسْجُدُوا . . : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 32 ( 4 ) وَ لاتَقْرَبا * : سورهء 2 ايضا ، آيهء 33 و سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 18 ( 6 ) وَ أَشْرَقَتِ . . : سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 69 ( 5 ) يَوْمَ تُبَدَّلُ . . : سورهء 14 ( ابراهيم ) آيهء 49 ( 7 ) وَ عَصى آدَمُ : سورهء 20 ( طه ) آيهء 119 - ( 9 ) - رَبَّنا . . : سورهء 6 ( الأعراف ) آيهء 22 ( 8 ) تُبْتُ إِلَيْكَ : سورهء 7 ايضا ، آيهء 140 ( 10 ) از آن شاه S : از شاه M